Ένα ψιχίο από το Μεταξουργείο

Φιλί που φουσκώνει την πλώρη των χειλιών του
Η άρθρωση είναι άλματα γύρω για να το βλέπουν τα καράβια
Άγκιστρο κι όχι λυχνάρι
Και τώρα είναι πέλαγος
Ορίζοντες παντού
Γραμμή και βύθιση
Είναι γατί στο παραπέτο τής εικόνας που υμνεί την εικόνα
με ανθρώπινο στήθος
Το κράταγα σαν να ήταν άνεμος και να ήταν σάρκα