ebook, Οιμωγές





Ψηφιακή πλακέτα έξι ποιημάτων.
Διαβάζεται και κατεβαίνει από εδώ
 


Τα σκάγια



Λίγο να κάνει κοπάνα
από τα σύννεφα το φως
και δίνει, σ' όλα
μια πλαστική αξία,
με την τελειότερη
σπιθοβόλα εκγύμναση

στο αττικό φως,
που σ' απορροφά
ολόκληρο
δεν μετακινείσαι απλώς,

μες από τα βιτρό του πλήθους,
τον πυρετό του θλιμμένου
και τα ερωτηματικά
της μοναξιάς,
ευκίνητο κορμί από θερμούς τόνους
σε πάει ο ελιγμός.
 


Βαλτόδεντρα

Άστρα τη νύχτα,
ήλιος το πρωί,
νερό απ' τη χαραμάδα.
Πιο κάτω υπόνομοι,
πάμε πάλι απ' την αρχή.
Άστρα τη νύχτα [...]















Χειμώνας του 2001, Καρωτή Έβρου





Είμαι μια όψη ολόκληρος μπότα, τέτοιο χιόνι.
Mεσημέρι κι είναι νύχτα στις διαστάσεις
και οι μορφές για να τις δεις θες απόσταση χνότου
αλλά ήταν και βούιζαν από κοντά
κάτι ασαφές ανάμεσα στο καλημέρα και το αντίο
και σκέφτομαι ο κυρ Σταύρος, που δεν διαμαρτύρεται
πια γιατί κοντεύουμε να του αφήσουμε το πάτωμα γυμνό
από το ξήλωνε ξήλωνε,
η «πυροστιά πεινάει αφού» λένε οι ντόπιοι.
Ευτυχώς, έχω εγωιστικό κινητήρα
και δώσε πάτα στο χιονοκουπό έφτασα 
στο «Digi Web Malamatina» να πιω 
μια εαυτή ανάμνηση χακί.
Ένα επιβλητικό μηχάνημα που κουσουμάρει
στου Σταύρου
και πάλι αυτός ο γιωτάμηνος φτύνει του ανάθεμα
μέχρι να βγάλει τον φρουτένιο ήλιο τρυπημένο 
σε τριπλή σειρά, « η Σειρά...» δεν σηκωνόταν
απ’ τον καιρό της καθόλου
κι όμως... ήταν η δική του επανάσταση, 
έτσι άρχισε κι εξακολουθεί, φιλοδοξώντας 
μας λέει τώρα στο τρύπημα του ψευτοπαρόντος.