Αντίστιξη





























Εργάζονται, στα ταξίδια
και οι δύο...

εκείνος ανύσταχτος
ανταλλάσει τον ύπνο
με ό,τι δεν πρόλαβε καθημερινά

τα πλοία ταξιδεύει εκείνη
στη πλώρη εκείνη, γυμνόστηθη

διατρέχουν
στο ποίημα λέξεις
για τ’ αύριο το άγριο
όπως η εξόρυξη ονόματος
για χρήση 
στη ματαιόδοξη οικοδομή

Οι δρόμοι τους
πότε είναι εδώ
βυζαίνοντας διηγήσεις
πότε ακόμα είναι
του όρκου χαμαιλέοντες
όταν τους επισκέπτεται
η κακιά η ώρα
και λίγο φοβούνται…
λιγότερο; πεθαίνεις στο ταξίδι

Όλα είναι νόστιμα  
της ζάχαρης καθόλου.


aequal, aequalis











Είχαν περάσει στη σειρά κι άναψαν κάτι στικ
και τους πλάκωσε
ο φόβος του απεριόριστου χρόνου.
Όταν τα έσβησαν όλα οι άνθρωποι και η μυρωδιά τους
χάθηκε στο υπόγειο
της φωτογραφίας, εκείνος, τράβηξε
από την ανάποδη την αρχή
και το τέλος και ξήλωσε τις κουρελούδες.

Ένας αποκυρηγμένος ήχος σήκωσε απ' τη φόρα
που έπαιρνε εκείνη βλάστηση
με δάχτυλα
εκείνη, που έπαιζε υγρές ηλικίες μπροστά
στο καμπάνισμα εκείνου κι ένα πλατύ ποτάμι
μάτια της θάλασσας
μετά δάγκωνε της σκουριάς την άκρη

όπως δάγκωνε το πόδι της σηκώθηκε κι έμεινε  
στον αέρα σχεδόν ένα λεπτό και ρίχνει μια ματιά,
αποσυρόταν στην αγάπη.



 *aequal, aequalis: συνθέσεις για όργανο και φωνή σε ίδιο ύψος.













Tι είπε το νερό










Ένα έλατο
και δίπλα ακριβώς
ένα οπωροφόρο,
μία απιδιά,

μια χτυπητή αντίθεση
και έχουν
τη δική τους
φροντισμένη περίφραξη
στο κέντρο της αυλής
από πολύχρωμα λουλούδια
και στα ριζά τους
σε κυκλική παράλληλη
γύρω γύρω γύρω
και, η χωμάτινη η μήτρα

υγρή προβολή, το ύψος
κι ο καρπός

εσύ
και της νιότης τα πλήκτρα.
Πήλιο











Οι πέτρες
από το αφρισμένο λινό που φοράει
η
αλμύρα όταν τα μποφόρια
και το κορίτσι,
απλώθηκε

απ’ το μπριζάτο ήχο τζίτζικα
που ευδοκίμησε
στον εγκέφαλο
και μάρτυρές του οι φτέρες
της όρθιας ζέστης

που ο Μορφέας τη βρήκε
με σώμα, 
το σώμα της  λυμένο
απ' όλες τις μπάντες λυμένο

και να 'μαστε εδώ,

με τον Αύγουστο του Λόρκα
στο ποίημα
με όλους τους καιρούς και τα δελτία
για μια φετούλα από το μάγουλο
της θάλασσας
κι αδήλωτα πλατάνια
τη μυρωδιά του πεύκου
το γινομένο σύκο,

υπερασπισμένη πατρίδα,
βουνό των βουνών
Πήλιο

με το δρακόφρυδο
και την τραχιά οπλή,

εδώ έχω αναληφθεί,
το όνειρο
τον ελεύθερο δρόμο.