τι είναι διάφανοι σαν θάλασσα νωρίς το πρωί


Εμπάτης και ώπα κύμα είναι που φρεσκάρει απότομα 
και παραγγέλνεις και δεύτερα 
μία χάρη σώματος είναι από αλήθεια
ή και σαν χέρια με πρόσωπο ανοιχτό που δεν χτυπούν 
τις ώρες
κι απλώνουν τα μπράτσα έτσι καμπύλα 
ακόρντο κιθάρας με σπόρο υγρό, 
και λάδι στη φωτιά 
και κάμποσα από κείνα τα απ'όλα 
είναι γοφιά και πόδι
γαντζωτό  
μια κυκλική ουλή από είναι στη γη  κι εδώ
βρίσκεται η αιωνιότητα 
για της φθοράς το ύστερα που ήτανε ζωή.

















υπνοβάτης ημέρας


Θαμπή τελειότητα τα πελαγίσια μεσημέρια
όπως τα αλησμόνητα
πιο πάνω και από τη δύναμη του ονείρου
γιατί τα όνειρα ποτέ δεν λένε καληνύχτα.
Αλλά τι νόημα έχει να τα λες, δεν έχουν τέλος οι κουβέντες
δεν έχει τέλος ό,τι υπάρχει στις καρδιές.



ψάρια μες στη λεκάνη



Οι υποψιάζονται γουρλώνουν
Με βάσεις γερές η ράχη φόβου
Κάνουν το σκέπτονται εύθικτο ματιών δαγκώματα
Από το εγώ
Για ένα εσύ
Η διεθνής γλώσσα καλής θελήσεως
Της πρόθεσης οι λαξευτές
Καμία πρόθεση που κατεβάζουμε γλυκά πολλά
Και σβήνουμε δίψες
Από βρύση που τρέχει
Μονοδείκτες ονόματα γενιάς
Από γενιά του πριν οι πριν
Οι κάπου πριν
Της γενιάς τα κυπαρίσσια.


ναρκολωρίδες


Όταν νυχτώνει το σπίτι είναι εκπληκτικά ασταθές

Η αστάθεια αποτυπώνεται στα όσα βλέπουν οι τοίχοι

Οι τοίχοι που δεν στερούνται υγρασίας

Υγρασία όχι από το θυμάμαι αλλά από το ξεχνώ

Ξεχνώ

Στο όνειρο μουγκρίζω και ξυπνώ

Το όνειρο δεν θέλει να μιλήσω ξυπνώ για ύπνο

Άφαντος ο ύπνος

Ύπνος στον άνεμο στα πεύκα και πιο πέρα κι ακόμα

Κι ακόμα στον άνεμο στα πεύκα και πιο πέρα και μέσα τους ακόμα

Και μέσα τους κυρίως μέσα μου θα χαραχθούν ναρκολωρίδες σε σειρά

Σειρά τη σειρά να γράψω μία σειρούλα νάρκη

Η νάρκη στο μολύβι και λέει η προσοχή: στο εμπύρευμα βάλε λογική

Η λογική που είναι θηλυκό μόνο πολεμιστή μπορεί να αγαπήσει.

ψάχνοντες 

Το σπίτι μοσχοβολούσε γιορτινό στο φούρνο 

και η μυρωδιά όπως έβγαινε χορτασμένη 
απ' τη τζαμένια βράση είδε τον απ' έξω
 «Εσείς μένετε εδώ»
και τ' απέναντι σπίτια, που μάκραιναν σαν αποβάθρα.

Από το έργο μετριέται αν έχεις τροχείο
που φτιάχνει έργο
ποιος νοιάζεται για το αρχείο
προλόγους και εισαγωγές από πού μας κουβαλήθηκε 
η έμπνευση 
στο έργο, να παρουσιαστεί -
ο τροχός από σιωπή είναι το κάτι του ύστερα
μια μολυβιά 
μια μουσική
πως μακραίνουν κιόλας τα ψάρια 
μακραίνουν και τ' αγρίμια.

σχεδίασμα


Πολλά μπορείς να πιάσεις
Από λέξεις

Το σαγόνι εκεί
Το πόδι
Τον αγκώνα

Ένα μονοπάτι
μπορείς να πιάσεις
Θερισμένο σιωπή κι
Αλλάζει το πνεύμα και
Τα έτη
Καρπούς και τίποτα