τι είναι διάφανοι σαν θάλασσα νωρίς το πρωί


Εμπάτης και ώπα κύμα είναι που φρεσκάρει απότομα 
και παραγγέλνεις και δεύτερα 
μία χάρη σώματος είναι από αλήθεια
ή και σαν χέρια με πρόσωπο ανοιχτό που δεν χτυπούν 
τις ώρες
κι απλώνουν τα μπράτσα έτσι καμπύλα 
ακόρντο κιθάρας με σπόρο υγρό, 
και λάδι στη φωτιά 
και κάμποσα από κείνα τα απ'όλα 
είναι γοφιά και πόδι
γαντζωτό  
μια κυκλική ουλή από είναι στη γη  κι εδώ
βρίσκεται η αιωνιότητα 
για της φθοράς το ύστερα που ήτανε ζωή.