Αγριοκέρασο







Δε μπορεί, θα ‘ναι αλήθεια
να θέλει το θέλω πιο πολλά
κι από τα λίγα θέλω
όταν συμβαίνει να θέλει λίγα.

Δερμάτινοι χιτώνες

















Τα σώματά τους φορείς της ιστορίας
και στο κάγκελο αυτής,
ο ένας υπαγόρευε στου άλλου το φακό
τα παιδικά του χρόνια,
μερικά βήματα
και μασούλαγαν μασούλαγαν
όσο ξεμάκρεναν
κι από μας ακόμα μασούλαγαν
και κουνούσαν το κεφάλι
και προσεύχονταν
άμα κοιτάζονταν στις φωτογραφίες,
ήταν καρφιτσωμένες κόπιες
σε ψεύτικες φωνές, ολάνθιστες
από κατάμουτρα ανοιγμένες
που φώναζαν μέσα μας
και σε πανό μεγάλα, φώναζαν
κι ήταν ακόμα από ελεύθερο
που λένε δύσπιστο αίμα,
να πούμε ακόμα σε πείσμα,
δημοκρατικό (!)  από τη νωθρότητα
των νεκρών
κι ένας γνωμοδοτούσε, οι υπόλοιποι
και μεις μαζί
ίσως και σεις,
όλο μύτη έλεγε κι από στίχο
ένα μεταξωτό κιμονό φορεμένο
ξέρεις, εξαιρετικής υφής θεοϋφαντό,
στολής ραμμένηςσε ύστερα χρόνια
από ρυτίδα πεινασμένου λέει ένα καλώδιο
 πώς, είχε και μεγάλα βιβλία τα είχε έτσι
κατά θέμα στοιβαγμένα
τόσα και τόσα βήμα φωσφορούχοτων
εξωσπουδαγμένων χρόνων
πετάχτηκε η μύτη, και μιλούσε πάνω του
το κοσμοπολιτάν, αδερφέ...
και φαρμακευτικώς καθαρός αριστερός.
Και περνούσε κανονικά κι ευχάριστα!



pic,  Abstract Art - Red by Villdius.