Σεπτέμβριος του 1998, Έβρος





Σου μαθαίνουν τρόπο 
οι εσχατιές
και γνωρίζουν ποιός πέρασε 
κι απήγγειλε
το ποίημα, στους Κήπους,
στον Κόρυμβο,  στο Θεραπειό.

Πέρασα νύχτες
που κλαψούριζαν στο κρύο
κι ήμουν χορευτής
των Butoh, άπειρες φορές
ένα σώμα με βαριές λεπτομέρειες
σπασμωδικό, σε μια γραμμή
της ανατολής σ’ ένα
φίλιο σύνορο ανθρώπων
με ορθάνοιχτα πρόσωπα
με αφύσικη αλλά επιβλητική στάση
και αυστηρή χαρά
κι όταν έφυγε από κει
η ζωή μου,
ανέμιζαν τα μαντήλια
οι τελώνιοι τόποι 

κι είναι ένας αέρας πείρας
που άπλωνα από σκιά κι έμαθα
να διαλέγω σπόρους έμαθα
ακόμα τις ώρες του ποτίσματος
τον τρόπο του δίνω
που αξίζει πιό πολύ απ' το
τί δίνω
κι έτσι έμαθα πώς να πεινάω
τελικά κι όσο νομίζει κανείς
πηρούνι στο δίνω.