πιστεύεται ότι εκεί υπάρχουν όλες οι συνθήκες,
σε μια κατά το ποίημα αόριστη δόνηση
που γελάει σα νόμος και σκάει την ώρα περαστική,
η έλξη της λαμποκοπά αμφίεση και μια χαρά αυγής
από τα βούκινα που κάνουν τα χέρια
στους ώμους, ρήγματα για να βρέχει πάντοτε

τα συμπεράσματα αργούν και τα στόματα
αλεξικέραυνα,
που ενώνουν τα δόντια σε εναέρια γέφυρα
από τα μέταλλα χτύπων καρδιάς

πλάσματα με λάμψη απόδρασης
στους εγκόσμιους λογισμούς,
στις αράδες πίστωσης από αρχαία κόκκαλα
ακόμα και στο γραμμένο με ακρίβεια που σβήνει
μ' ενα γέλιο άδεια λεπτά

από τη μπιχτή τού αέρα
ή την παύση του κάθε σημασίας
όσο και παρουσίας εμφανίζονται οι σκιές
σε ομόκεντρους κύκλους για τα ερέβη
των αρχικών κυμάτων
ή μια αφαίρεση γραφής από γραφή
που σημαίνει
φωνή
από στριμωγμένη γωνία, αχόρταγη
κανένα κτήμα
το υποκείμενο φυσημένο ρήμα
εκτός σχεδίου


κι εσύ, ποίημα, έπειτα ακολούθα,
στο κέντρο τράβα απ' τη χορδή του
τον κύκλο της αλήθειας
όπως μονάχα ξέρεις - πάνω στα δάχτυλα
τραγούδι που σπάζει
όπως η βροχή στο φύλλο
και στο αυλάκι ανθίζουν από το μέτωπο κοντά

κοντά μ΄ένα πλατάγισμα
από το λαιμό,
τ'αρώματα, πέφτουν στο ριγωμένο
κι ακόμα οι ύφαλοι
που χάνονται σε αθόρυβες λέξεις

από τον ουρανό
είναι σαν δίχως
του είναι, το σύννεφο
κι όλα: το ιπτάμενο γρανάζι
στο στηθαίο τα κάγκελα
λαλιάς ψηλοί καλπασμοί
ως τα ρουθούνια δυο αλόγων
το συν, δροσόφιλα στη γη,
κόλληση ηλεκτρική
και μέσα πιο πολύ στο βάθος οπτασία
ωμή,
τίποτα δεν ξέρεις

οπλές, χρεμετισμοί,

να καεί στην αστραπή